İç Sese Empati Vermek

Bazen çaresizlik ve umutsuzluk hissi hakim oluyor içime. Karanlıklarımla, gölgelerimle yüzleştikçe içinden çıkılmaz bir kuyunun içerisinde debeleniyormuşum gibi geliyor.

Çocuk Didem ile temas kurduğum günlerdeyim. İçine girip çıktığım çalışmalar içimde kocaman bir boşluğu fark ettirdi seneler içerisinde. Çocukluğumun nasıl da kaybolup gittiğini.. şiddet dolu çevrenin bende yarattığı kayıpları… Karamsar hissediyorum. Bu çalışmalara katılmakla iyi mi ettim kötü mü bilemediğim günler aynı zamanda, zira “cehalet mutluluktur”, öyle değil mi?

bara-vavrova
photo: Bára Vávrová

Şimdilerde de Şiddetsiz İletişim diliyle birlikte dünyanın ne kadar “gizli” şiddetle dolu olduğunu, alışkanlıklarımın hayatımı ne boktan şekilde yönettiğini gördükçe karamsarlığım daha da artıyor. İliklerime kadar pislikle dolmuş gibi hissediyorum. Çocukluğumda üzerime yapışan her şey benim bir parçam olmuş ve ben bunlardan “kurtulamıyorum”. Tek yapmaya çalıştığım “temizlenmek”.

“Gidin! Uzak durun benden! Ben temiz ve saf bir hayat istiyorum! Çocukluğumu çaldınız yeter!” diye bağırasım geliyor, bağırıyorum da.. canım acıyor.

Şimdilerde vaktiyle açılmış ve bir türlü iyileşmek bilmemiş yaralarımı fark ediyorum, görüyorum. Onurlandırmadığım acılarımı, yok sayılmalarımı, kalp kırıklıklarımı, yaslarımı… Destek ihtiyacımı karşılayamadığım, yakınlık ve samimiyet ihtiyacımdan yoksun kaldığım her ânı hatırlıyorum. Desteksiz ve yardımsız kaldığım o acı dolu anları içime çekebildiğimce çekiyorum, ağlıyorum da ağlıyorum.

İçim öyle acıyla dolu ki.

İçim öyle hüsran ve hüzünle dolu ki…

Yas tutuyorum. Görülmeyen ve göremediğim her hissimin, kayıp hissettiğim her hissimin yasını tutuyorum şimdilerde.

Bu “görme” hali bana merakla bakmayı hatırlatıyor, ancak “aklî” değil, “KALBÎ MERAK”la.

Merak ediyorum…

“Yakınlık” benim için ne demek?

Ya sevgi… destek… iletişim… özgürlük?

Bu kavramların benim için karşılık bulduğu eylem, söz ve hareketler neler?

Yok sayıldığımı düşünüp de yakınlık ihtiyacımı, destek ve görülme, duyulma ve anlayış ihtiyacımı karşılayamadığımda içim acıyor, yalnız hissediyorum ve bu hislerle baş edebilmek için bildiğim tek “strateji”yi kullanıyorum: Saldırganlaşıyor, yok sayıyor ve hakaret ediyorum. Panik oluyorum. Korkuyorum.

Bunlar olunca da yargılanıyorum, yalnız kalıyorum ve anlaşılmadığımı hissediyorum ve bu iş kısır bir döngü halini alıyor.

İnsanlar benim o delirme anlarımda bana yaklaşıp da “Didem, meraktayım canım, nedir içindeki… anlatmak ister misin? Seni gerçekten merak ediyorum,” dediğinde eriyorum.. olduğum gibi kabul görme ve şefkat ihtiyacım var o anlarda, çünkü biliyorum, bir hikayem var orada. Yargılandıkça onaylanan bir hikaye bu. Oysa ki yargılanmak ya da uzaklaşılmak yerine merakla bakılsam her şey daha farklı olabilir miydi?

Şimdilerde bunu fark ediyorum işte… meğer yaşamımı zenginleştiren, bana ve varlığıma katkıda bulunan şey en çok da “merak” imiş.

Merak etmek benim için sevgi, destek ve ilgi, yakınlık demekmiş.

Hiç bilmiyordum.

Şimdiye dek kıvrandım durdum.

Acı çektim, saldırdım… kötüledim, yargıladım.

Duyulmadığımdan, anlaşılmadığımdan…

Arkamdan konuşulanlar, yargılar, paylaştığım, yazdığım ve çırılçıplak olduğum hallere söylenen onca şey. Biliyorum, bunu okuyan sen de bir vakit söyledin, hayıflandın, eleştirdin. Bildiğin tek yol buydu çünkü. Bir hikayen vardı ve gördüklerin, okudukların, benden duyduklarınla baş edemedin. EN İYİ BİLDİĞİN YÖNTEMle baş ettin. Belki incindin yazdıklarımla, belki korktun, belki de cesaretlendin ama yapacak güç bulamadığından öfkelendin bana.

Şimdi diyorum ki…

Yargılamak yerine temas etmeye var mısın?

Yargılamak yerine “kalbî merak” ile bakmaya var mısın?

Kim bilir her birimiz için ne anlamlara geliyor “yakınlık, sevgi, destek”.. ve daha pek çok kavram. Bunu bir görebilsek.

Düşünsene bi! Çocukluğumda hiç sorulmamışım “Merak ediyorum şu an içinde ne oluyor canım” diye.

Ne kadar önemliymiş benim için. “Destek” demek halimin sorulması demekmiş benim için. Oysa ki şimdiye dek “destek almıyorum” dediğimde en yakın saydığım insanlarca yargılandım. “Desteklenmiyor değilsin, gör bunu” denildi. Bunun yerine “Senin için destek ne anlama geliyor, bilmek isterim,” desek ya. Merak etsek ya… “Yaşama katkıda bulunmak” için eli eteği tutuşan bir kaç kişiyiz şurada, bunun kıymetini de bilsek ya.

Çok acım var. Çok yasım var bu günlerde.

Birbirimize karşı çok şiddetli olduğumuzu görüyorum, içim acıyor.

Kendime ve başkalarına çok şiddetli olduğumu görüyorum, içim çok acıyor.

Tüm bu silsile içerisinde Şİ (Şiddetsiz İletişim) sayesinde derin bir farkındalık hali doğdu hayatıma bir de…

Kapana kısılmış gibi hissettiğimde eşime, aileme neden saldırgan ve reddeder bir şekilde tepki verdiğimi anladım.

Tek ihtiyacım EMPATİ imiş.

Benim neler çektiğimi, çocukken neler yaşadığımı anlasınlar istemişim.

Bu ihtiyacımı görebilmek 30 senemi aldı…

Anlam veremediğim onca kavga, tartışma ve gerginlik bir akşamda anlam kazandı.

Şimdi umut doluyum.

Hiç kimsenin başka biriyle anlaşamayacağına inanmıyorum artık.

İstedikten ve kalp gözüyle baktıktan sonra, merak ettikten sonra hiç bir anlaşmazlık olamazmış gibi geliyor.

Diyorum ki,

Kendinize bir iyilik yapın…

İç sesinize empati vermeyi öğrenin, ne olur.

Aşkla,

Didem Çivici

 

 

 

 

foto:Bára Vávrová

Reklamlar

İç Sese Empati Vermek” için bir yorum

Kendininkini ekle

  1. Acaba cehaletimle mutlu mesut yaşadığım günleri ozluyor muyum ?
    Her farkedisimde batakligima biraz daha gomuluyorum. Yutuyor beni karanlığım , içinden çıkamıyorum. ..
    Bataklık gördüğüm de bir sanri eminim. Uçsuz bucaksız Okyanusu görebilmek dileğiyle ….
    Teşekkürler 💗

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: