DELİLİĞİN ÖLÜMÜ

“Maskeler açığa çıkarır. Saklamazlar.
Maskeler senin iştahla arzuladıklarını, tutkularını,
en derin gizli şehvetlerini ifşa ederler.”

 Chloe Thurlow, Katie in Love

 

      “Delirmenden korkuyorum.”

      Kendi kendime yüksek sesle bu cümleyi söylediğimi fark ettiğimde gün geceye dönmüştü bile. Açtım. Tüm bedenim açtı. Yıllar içerisinde o kadar çalışmayla bu açlık yok olur sanmıştım ama beklediğim gibi olmamıştı. Git gide daha da acıkmıştım. Sanki içimde doymak bilmeyen bir canavar vardı. Onu düşününce mideme bir sancı girdi. Ellerim titriyordu, boğazımda kocaman bir yumru vardı sanki. “Peki,” dedim, “dinliyorum.”

   Süklüm püklüm peçesini gördüm o an. Çocukluğumda masal dinlerken hayal ettiğim cadılardan daha korkunç görünüyordu. Çirkindi, kokuyordu ve pislik içerisindeydi. Ağzının kenarlarından sülükler sarkıyordu. Karnı yarılmıştı ve bağırsakları dışarı çıkmıştı. Üzeri sinek, çiyan ve kurtçuklarla doluydu. Öfkeliydi. Ağzından çıkan her cümlede katran saçılıyordu etrafa. Korkudan ölecek gibi hissediyordum. Nefesimi tuttum ve öylece yere baktım onu dinlerken. Yüzüne bakamıyordum. Donmuştum. Üzerime çöken bir karabasan gibiydi ve hiç bir yere gidemiyordum. Çaresizce yüzüne bakmaya çalıştım. O ise ben onu dinledikçe sanki daha da güçlenmişti; tüm kahrını ve zehrini bana akıtmaya başlamıştı. İstekleri vardı ve yerine getirmemi istiyordu. Dinledim… dinledim… ta ki o yorgun düşüp duruncaya kadar. O an gözlerine bakma cesaretini yakaladım. Bir gözü yoktu. Diğerinin de yarısı kapanmıştı. Sanki çürümüştü. Fakat o yarım gözünün tam ortasında siyah bir inci tanesi duruyordu. Öyle parlak ve canlıydı ki, tüm o çürümüş bedeninde canlı olan tek şey o yuvarlak inciydi sanki. Baktım. Gözünün ta içine, derinlerine baktım. Gözlerimi o inciden alamadım. O parlak karanlık beni içine aldı ve tüm bedenimi zift gibi kapladı. Kaçışım yoktu. O cadıyı dinlemekten öte, ona dönüştüğümü hissediyordum. Direncim kalmamıştı. Sözleriyle beni zehirlemiş, zifiri karanlık gözüyle beni ele geçirmişti. Bir anda tüm bedenimin gevşediğini hissettim. Sanki et bedenim çözülüyor, parça parça dökülüyordu. Kemiklerim un ufak oluyor, iç organlarımsa eriyordu adeta. Karanlık çöktükçe çöküyordu üzerime. Karanlığın kokusunu alıyordum. Karanlığın sesini duyuyordum. Karanlığın küfümsü tadı ağzıma yayılıyordu. Fakat benim bildiğim karanlık bu kadar hafif olamazdı, olmamalıydı. Karanlık denilen şey ağırdı, yüktü, taşıması zordu. Karanlık denilen şey bedenimi böylesine hafifletemezdi.

       Direncim tamamen kayboldu. “Ne istiyorsun?” diye sordum. Yanıt vermedi. Sessizlikte öylece duruyorduk. Birden dedemlerin evindeki gömme dolabı anımsadım. Eski kitaplar, fotoğraflar ve dergiler… kapkaranlık bir oda. “Ne istiyorsun?” diye yineledim. “Seni,” dedi. Bedenimden kalan tek uzvumun kalbim olduğunu fark ettim o an. Zangır zangır titreyen ve korkuyla parçalanacağını sanırken sevgiyle ve şefkatle zerrelerine dağılan kalbimi hissettim. Yıllar yılı ışıkla dolacağını umduğum kalbimi hissettim, ama olmadı. Kapkaranlıktı.

       “Karanlığı yadsıma çocuğum,” deyiverdi kadın, “kalbini tüm karanlığıyla kucakla.”

   Derin bir nefes aldığımı anımsıyorum. O anda cadı, o yaşlı kadın, genç bir adama dönüştü.Gözleri kapkaranlık, elleriyse kan içerisindeydi.Kalbinin yerinde karanlık bir boşluk vardı.

       “Buradayım,” dedi, “her neyin varsa göster bana.”

       Ellerime baktım. Ellerim kan içerisindeydi. Bedenim yaşlı ve çirkindi. Ona baktım, ışık saçıyordu. Genç ve yakışıklıydı. İrkildim. Konuşmak için dudaklarımı araladım ama bir kelime dahi söyleyemedim. Bana doğru yaklaştı ve gözlerimin içerisine bakarak, “Hikâyelerini hatırla. Kendini hayata sunmadığın her an, ölümün ta kendisi,” dedi ve ormanın içerisinde kayboldu.

 

Didem Çivici – Copyright ©2018
“Vahşi Kadın’ın Yolculuğu: Kendinle ve Yaşamla Bağlantıya Geç!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s